Wintervreugde

 Ruim een week geleden was het er opeens weer, sneeuw.

In het bos waren de houten dassen ook voorzien van een laag sneeuw.

Eigen foto's

 

Hoge duinen vormden zich met de opgewaaide sneeuw.

Eigen foto bij ons huis

En geleidelijk aan in de afgelopen week ging het vriezen.

Foto: H Tolboom

 

Foto: H Tolboom

Het werd hartje winter.

Eigen foto

 

En wat we niet voor mogelijk hadden gehouden is gebeurd,

er kon weer geschaatst worden op het kanaal voor ons huis.

Ondanks het virus, toch weer een hoop plezier voor velen.

Eigen foto

Zelfs onze Milly genoot van de sneeuw.

 

Eigen Foto

Ik heb een gedicht geschreven als reactie onder een blog. 

Het past wel bij deze mooie week.

                                                     Foto: H Tolboom

 Hoe het ook zij…

Elke dag kunnen we weer opnieuw beginnen.
Elke dag proberen het weer een stukje beter te doen.
Elke dag weer dromen maken.

Vrijheid om elke dag weer opnieuw te beginnen.
Vrijheid om het elke dag weer een stukje beter te doen.
Vrijheid om elke dag weer dromen te maken.

© Hilly Nicolay

 

Foto: H Tolboom

 

 

Zeep is aangenaam.

Een nieuw stuk zeep brengt mij nog altijd een gevoel van luxe. De geur bij het openen, de weelde van een cadeaudoos met favoriete zeep, heerlijk!

 

Echte zeep wordt op een ambachtelijke wijze gemaakt.Tegenwoordig is het vaak een synthetische samenstelling. Het loont om de bestanddelen op de verpakking te lezen. Je kunt allergisch reageren op het gebruik van zeep. Naast de verfrissende zeep, heb je ook antibacteriële zeep.

 

Er zijn ook leuke zeepjes in allerlei vormen en kleuren, gastenzeepjes. Die liggen bij mij op het wastafeltje in “Het kleinste kamertje”.

Vaak maak ik kleine cadeautjes waar ik gastenzeepjes in verwerk. Ook een heerlijk geurend stuk zeep met een leuk stukje papier en mooie versiering erop kan een leuk cadeautje worden.

 

Naast de blokken zeep is er ook nog vloeibare zeep, vaak wordt deze gebruikt voor de handen, zoals in de keuken.

Zeep, ik vind het een heerlijk product!

 

Het is groen, het is rood

Met kerst vind ik traditioneel rood met zilver zo mooi.

De nostalgische kerstsfeer van het kerkje in de boom, brengt me even terug naar vroeger.

 

Ik heb allemaal verschillende roodtinten toch is het wel in harmonie met elkaar.

 

Groen en rood bij elkaar geven een warm gevoel.

 

In de kerststukjes die ik maak zet ik altijd hertjes.

Met kerst mag er voor mij ook best een beetje kitsch bij.

 

Doordat 12 december een speciale dag was, kreeg ik twee mooie boeketten bloemen.

Drie keer raden in welke kleur…😊

 

Groen is de kleur van leven, rood van de liefde.

Kerst is anders dit jaar, maar groen en rood, leven, liefde, blijft.

 

VERLICHTING

 Al zo lang ik me kan herinneren zoek ik naar lichtpuntjes.

En ik vind ze vaak.

Midden in de nacht staar ik bijvoorbeeld naar de maan.

Foto: H Tolboom

En soms ook naar het lichtpuntje van het nachtlampje:)

 

Af en toe maak ik een lange reis voor het licht aan de horizon,

de oranje gele bol in zee.

Foto: H tolboom

Zomaar straalt er licht vanuit de brievenbus.

De gedachte aan tovert een glimlach.

 

Het licht van het kersthuisje maakt me ’s avonds blij.

Ook de kaarsjes op de tafel.

De woorden in een mooi gedicht van een dichter,

maken een licht in me wakker.

 

Een groot lichtpunt van blijdschap, toch weer gezond mogen worden!!

Foto: Jan Nicolay

Altijd blijf ik zoeken naar lichtpuntjes, hier en daar…

En ik vind ze vaak.

  

Wat is voor jou een lichtpuntje?

Hai Pippi Langkous

Wie kent haar niet mijn jeugdheldin Pippi Langkous?

Eigenlijk heet ze: Pippilotta Victualia Rolgordijna Kruizemunta Efraïmsdochter Langkous.

 Het is een meisje met grappige rode vlechten.

Ze heeft eigenaardige jurken en veel te grote schoenen.

 

Pippi woont in haar eentje in Villa kakelbont, maar niet echt alleen.

Ze woont er samen met een aapje en een paard.

 

Ze heeft een koffer vol met geld die ze van haar vader heeft gekregen.

Met de buurkinderen Tommy en Annika beleeft ze doldwaze avonturen.

 

Ze is het sterkste meisje van de wereld.

Pippi Langkous is geschreven door de Zweedse schrijfster Astrid Lindgren.

In 1996 is er een televisieserie van Pippi Langkous gemaakt.

 

Pippi heeft haar eigen leefregels. Wat we van haar kunnen leren is:

Geef nooit op!

Durf keuzes te maken!

Pippi’s bekendste quote:

“Ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk dat ik het wel kan”

Ook is er een liedje, hier de eerste twee coupletten:

Twee maal drie is vier
Wiede wiede wie en twee is negen
Richt de wereld in wiede wiede naar mijn eigen zin

Hai Pipi Langkous
Chalahee chalahee chala hopsasa
Hai Pipi Langkous die doet haar eigen zin!!

Pippi maakt van het leven een feestje.

(De foto’s komen van internet)

Dynamisch

 

De herfst toont zijn mooiste kleuren.

Oranje, bruin, geel en rood.

De wind kan hard waaien en rukt de bladeren van de bomen.

Foto: H tolboom

Het motregent, dan het regenpak maar aan.

Bij elke stap geknisper.

Ik zou me als beest snel verstoppen tussen de struiken.

Wat is dat voor raar figuur in haar zwart-oranje outfit😊

Foto: H Tolboom

 

Een tamme kastanjeboom kwam ik ook ook nog tegen op mijn pad.

En ja, daar lagen ze voor het oprapen…

Ruwe bolsters met een heerlijke vrucht.

Jaszakken dan maar volstoppen en meenemen naar huis.

Vandaag heb ik ze gepoft en bij de spruitjes gegeten, heerlijk.

Eigen foto

 

Ik vond een vreemde paddenstoel langs het wandelpad.

Maar ook wel weer bijzonder.

Eigen foto

Op een blad zag ik een vergroeiing die de eikenboom maakte.

Foto: H Tolboom

Gallen (galappels) worden ze genoemd.

Het is een reactie op een indringer.

De gal dient als behuizing en voedsel voor de larve van een insect.

Dit heb ik vroeger geleerd op de lagere school.

Eigen foto

De herfst geeft zoveel, het is echt genieten!

 

Foto: H tolboom

Een beetje griezelen hoort er ook bij😊

Foto: H Tolboom

KOE(STEREN)

Wat is het toch een mooi gezicht de koeien in de wei.

De koe kenmerkt toch wel het Nederlandse landschap.

Ik word er blij van als ik ze zie grazen, een natuurlijk gedrag.

 

Foto: Jan Nicolay

Tijdens een vaartocht op de IJssel zagen we verschillende rassen.

Naast de zwartbonte koeien ook het roodbont IJsselvee.
 
In het natuurgebied Reevediep (de nieuwe waterverbinding tussen de IJssel en het Drontermeer) zagen we prachtige dieprode koeien met een witte kop en een witte streep over de rug.

Een van oorsprong Brits ras: de Hereford.
Ze lagen onder een boom, een beetje zoals Paulus Potter zijn schilderij maakte.

Foto: Jan Nicolay

 

We hebben in Nederland veel koeienrassen.

Zo kennen we ook de lakenvelder. Bij deze koe loopt er een witte band over de rug en buik.

Het laken genoemd. Het laken is altijd wit en de koeienhuid meestal zwart, maar ze kunnen ook rood van kleur zijn.

Foto: Jan Nicolay

 

Waar zouden we zijn zonder deze prachtige dieren.

Hoe kwamen we dan aan die lekker melk, karnemelk, yoghurt, boter en kaas.

Er zijn natuurlijk ook vleeskoeien.
 

Foto: H Tolboom

Ik mag ook graag op een boerderij in een loopstal kijken.
En hoe leuk is het als de koeien in april voor het eerst de wei in mogen.
 

Foto: Jan Nicolay

Er is natuurlijk nog veel meer te vertellen over deze prachtige dieren.

Feit is dat we deze dieren moeten koesteren